Pod koniec dnia
pijane słońce
opiera się o ścianę domu
i przymyka oczy.
Nie doczołga się już dzisiaj
do kiosku z piwem.
Cień – prawie żaden w południe -
teraz
staje się coraz większy.
Schował się za drzewem
i czatuje.
„Kiedy słońce
pójdzie spać za żywopłot,
zapanuję nad placem targowym.”
|
|
KOŁYSANKA
Noc zamyka okiennice,
świat wytraca swe kolory,
czarne drzewa wokół domu
tulą ptaki w swych ramionach.
Zaśnij już..
Przez marzenie, odrętwienie,
za kotarę sceny snów,
poza czasem, poza dźwiękiem.
Przejdź tam już...
... w orgii pól
słonecznikowych
drzemie szopa słomą
kryta...
...białe miasto nad zatoką...
...dotyk dłoni dawno
znanych....
... dobre słowa odzyskane,
złe wspomnienia
zapomniane...
Śpij już, śpij...
|
**
Na jubilerskich wystawach
w kwaterach,
według gatunku,
na aksamitnych marach
leżą martwe klejnoty.
Nikt nie kupuje złota.
W sobotnie wieczory
mężczyźni swoim kobietom
zamiast pierścieni i kolii
przynoszą porażki i troski.
*
Przyślij mi kiedyś
staroświecki list
pisany zwykłym atramentem,
koniecznie z datą,
a „Droga Moja...”
niech ozdobione będzie
śmiesznym ornamentem.
Jeśli się wplecie smutek,
to podzielę go na pół.
I jeszcze niech będą słowa
„tęsknię”, „wracam” i „Twój...”
|
 |
W chryzantemowym
zapachu
są dusze dawnych dam....
...coś z czarnych koronek,
srebrno - złotego atłasu,
biust uniesiony wysoko gorsetem,
uśmiech wiele znaczący
(nawet jeśli delikatne
zmarszczki wokół ust),
głosu tembr
przypominający teatr,
błysk diamentu
w delikatnej małżowinie ucha,
dłonie spokojne
bezczynnie wypielęgnowane,
a na nich
cień błękitnej żyłki,
pierścień
z kamieniem o staroświeckim szlifie.
Chód - tanecznie umiarkowany,
a przede wszystkim
ten ruch głowy
(niepowtarzalny, tak jak u łabędzia)
aprobujący uwielbienie.
A zawsze -
to ogólne wrażenie
w kolorach złoto-chryzantemowych.
|
